تصور کنید که پیش‌یبنی زلزله ممکن بود، در این صورت هر سال جلوی مرگ هزاران نفر گرفته می‌شد. جمع‌آوری اطلاعات از لرزه‌های زمین، برای دانشمندان زلزله بسیار مهم است.

رویای آینده «الیزابت کاکرن» که دکترای ژئوفیزیک و فیزیک فضایی را از UCLA دارده، ممکن است اینگونه باشد: جهانی که در آن هر کامپیوتر شخصی، یک لرزه‌سنج هم هست!

بها دادن به ایده‌هایی که به صورت آنی به ذهن ما می‌آیند و تلاش برای عملی کرد آنها بسیار اهمیت دارد. خانم کاکرن هم روزی به صورت تصادفی یک برنامه تفریحی به نام Seismac را روی مک‌بوک دوستش دید. این برنامه با کمک شتاب‌سنج داخلی مک‌بوک، نموداری از لرزه‌ها و تکان‌های وارد شده به دستگاه را رسم می‌کند و به شیوه جالبی در اختیار کاربر کامپیوتر قرار می‌دهد. این لرزه‌ها و تکان‌ها ممکن است هر چیزی باشند: از ضرب گرفتن شخص روی میزی که مک‌بوک روی آن قرار داده شده تا حرکات سینه کاربر وقتی مک‌بوک را در حالت درازکش روی سینه قرار داده و البته زلزله!

خانم «جوردن ویاتور» که در کنفرانس جنوب از جنوب غربی شرکت کرده، در فاصله بین جلسات، وقتی به رستوران می‌رود یا وارد اتاق‌های مختلف کنفرانس می‌شود، موبایلش را از کیفش بیرون می‌کشد و یا استفاده از برنامه Foursquare، موقعیت دقیقش را جار می‌زند، تا همگان بدانند که در آن لحظه کجاست!

ممکن است برای ما ایرانی‌ها که به محافظه‌کار بودن  و آهسته آهسته قدم برداشتن برای پرهیز از هرگونه آزار گربه‌ها، خو گرفته‌ایم! چنین کاری نابخردانه باشد، ولی خانم ویاتور بی‌خیال این حرف‌هاست، او توانسته با Foursquare خودش را تنهایی درآورد، چرا که از قضای روزگار چند تای دیگر از دوستانش هم در همین کنفرانس شرکت بودند و وقتی متوجه شدند که ویاتور هم همانجاست، با او پیوستند.

استادهای دانشگاهی که این روزها سر کلاس درس می‌روند و مشغول سخنرانی می‌شوند با تعداد زیادی دانشجو مواجه می‌شوند که توجه و تمرکز زیادی دارند … البته به لپ‌تاپ‌هایشان!

در یوتیوب ویدئویی وجود دارد که دیدنش را به شما توصیه می‌کند، این ویدئو نشان می‌دهد که وقتی یک استاد واقعا از دست دانشجوهای لپ‌تاپ به دست عصبانی شود، چه‌ها که نمی‌تواند بکند، به خصوص وقتی ابزارهای لازم را در اختیار داشته باشد!

در تدریس به شیوه سخنرانی، یک نفر باید صحبت کند و اطلاعات بدهد و بقیه باید سراپا گوش باشند، با این شیوه تفکر، لپ‌تاپ‌ها فقط ابزارهایی برای حواس‌پرتی هستند.

قزل‌آلایی که در تصویر مشاهده می‌کنید، مسلما نه سررشته‌ای از بدن سازی دارد و نه اهتمامی در این ورزش داشته است، دور آمپول هم نمی‌گشته است!

پژوهشگران موفق شده‌اند قزل‌آلای تغییرژنتیکی داده شده‌ای، پرورش دهند که حجم عضلانی بیش از حد معمول دارد. این تحول می‌تواند، صنعت آبزی‌پروی تجاری را رونق بدهد.

«تری بردلی»، استاد آبزی‌پروری دانشگاه رد آیلند، ده سال زمان صرف این طرح کرده است، طرحی که در آن وی روی اثر مهار میوستاتین، تحقیق می‌کرد. میوستاتین پروتئینی است که به وسیله سلول‌های عضلات اسکلتی ساخته می‌شود، وارد خون جاندار می‌شود و رشد عضلانی را کند می‌کند. تعداد فیبرهای عضلانی در پستانداران بعد از تولد، محدود باقی می‌ماند، ولی در ماهی‌ها، با افزایش سن بر تعداد این فیبرها افزوده می‌شود.

گرچه در گفتگوهای خودمانی و در دیگر شبکه‌های اجتماعی می‌شود نشانه‌هایی از «برند»بازی این دوستان را دید، اما غیبت یک مکان ویژه و اختصاصی برای این دسته از کاربران احساس می‌شد.

شبکه اجتماعی My Brands دقیقا برای همین کار به راه افتاده است. وقتی شما وارد این ساین سایت می‌شوید، همان اول کار باید چند برند مورد علاقه خودتان را انتخاب کنید:

نگران نباشید، بعد از ثبت‌نام می‌توانید، هر تعداد برند دیگر که خواستید به فهرست برندهای مورد علاقه‌تان اضافه کنید.

خوشبختانه برندها گروه‌بندی شده‌اند و شما می‌توانید مثلا فقط برندهای گروه الکترونیک و آی‌تی را جستجو کنید.

بعد از ثبت‌نام، شما می‌توانید وارد صفحه مخصوص هر برند شوید و به سبک توییتر، در مورد دلایل علاقه‌تان به برند یا یک محصول خاص آن بنویسید، شما می‌توانید عکس و فیلم هم به نوشته‌تان ملحق کنید.

بازی‌های ویدئویی از دهه‌ی ۹۰ تا کنون چنان با سرعت رشد کرده‌اند که هم‌اکنون بودجه‌ی ساخت بعضی از بازی‌ها با بزرگترین فیلم‌های سینمایی هالیوود برابری می‌کند. در دهه‌ی ۹۰ اکثر بازی‌ها با بودجه‌های حداکثر ده هزار دلاری ساخته می‌شدند؛ برای مثال بازی Doom که یکی از پرخرج‌ترین بازی‌های دهه‌ی ۹۰ است تنها بیست هزار دلار هزینه در برداشت، اما امروزه هزینه‌ی ساخت یک بازی بزرگ بیش از بیست میلیون دلار است.

حتما کسانی را دیده‌اید که حاضر نیستند هیچ کتب و مجله و شیئی را دور بیندازند و از خود جدا کنند. شاید حق با آنها باشد! به نظرتان الان دفتر مشق دوره ابتدایی، مقاله‌هایی که سر صف می‌خواندید یا نخستین انشاهایی که نوشته بودید و به احتمال زیاد، دیگر ندارید، چقدر برایتان ارزش دارد و حاضر هستید چقدر بپردازید که دوباره بتوانید آنها را ورق بزنید.

از ماه‌ها پیش از اکران آواتار جیمز کامرون، پدیده سه‌بعدی به یک موضوع داغ تبدیل شده بود. این گزاره که آواتار آغازی بر سینمای آینده است و یک تحول و نقطه عطف محسوب می‌شود، کاملا درست است، اما تحول ملموس را به زودی در اتاق‌های نشیمن خود خواهیم یافت، یعنی زمانی که تلویزیون‌های سه‌بعدی و برنامه‌های سه‌بعدی به خانه‌های ما راه یابند.

بسیار از برندهای عمده، در نظر دارند، ظرف چند هفته آینده، نخستین تلویزیون‌های سه‌بعدی خود را راهی بازار کنند.

یکی از مشکلاتی که در هنگام کار با ابزارهای پرتابل مثل موبایل یا پخش‌کننده‌های موسیقی داریم این است که کار با صفحه لمسی یا دکمه‌های کوچک آنها، آن چنان که باید آسان نیست. مثلا ورزشکاری را تصور کنید که هنگام دویدن عادت دارد به موسیقی گوش کند، پیداست که عوض کردن قطعات موسیقی برای او ساده نیست. تصور کنید که در یک خیابان شلوغ در حالی که در یک دستتان، نایلون خرید را دارید، می‌خواهید پاسخ SMS دوستتان را بدهید.

ما به دفعات به مشکلاتی مشابه دو مثال بالا در زندگی روزانه‌مان برخورد می‌کنیم. اما فناوری جدید که مایکروسافت و دانشگاه «کارنیگی ملون» ابداع کرده‌اند، ممکن است به این دردسر خاتمه دهد.

بالاخره موفق شدم آخرین کار «راب مارشال» را، که در اسکار هشتاد و دوم در چهار رشته‌ی بهترین بازیگر زن نقش مکمل (پنه‌لوپه کروز)، بهترین کارگردانی هنری، بهترین طراحی لباس، بهترین ترانه‌ی نوشته شده نامزد شده ببینم. فیلمی که در میان فیلم‌نامه نویسانش، نام «آنتونی مینگلا»ی فقید، خالق «بیمار انگلیسی» هم دیده می‌شود. فیلم، بازسازی اثر فدریکو فلینی، «هشت و نیم»، در سال ۱۹۶۳ است.

«ورود موجودات غیرانسان ممنوع»؛ این مضمون یکی از پوسترهای تبلیغاتی فیلم District 9 است که برای نخستين بار من را با این فیلم آشنا کرد؛ مضمون جذاب و جالب توجه فیلم تمام آن چیزی است که تماشاگران امروزی نیاز دارند و البته برایشان آشنا است، گویی جایی آن ‌را دیده‌اند یا شنیده‌اند! گنجاندن این مضمون در یک قالب به‌نظر بی‌ربط ( اقامت موجودات فضایی در کنار انسان) جسارت کارگردان جوان آن‌را می‌رساند. نوآوری در این فیلم به حدي زياد است که بررسي همه آن‌ها به زمان زیادی نياز دارد. نخستین موردی که جلب توجه می‌کند، تصویربرداری روی دست است که حالتی شبیه فیلم‌های مستند به District 9 می‌دهد. باید توجه داشت که به‌دلیل استفاده از این نوع فیلم‌برداری و به‌خاطر وجود حرکات بسیار دوربین، ترکیب جلوه‌های بصری کامپیوتری با صحنه‌های زنده دشوار می‌شود. کار جلوه‌های بصری فیلم را چندین استودیو در دست داشتند، اما در این مقاله به تلاش‌های یکی از این شرکت‌ها یعنی Image Engine می‌پردازیم.

معمولاً وقتی امتحان‌های ترم یا یک امتحان سنگین را می‌دهم، و هنوز ذهنم از فشارش خلاص نشده، یک کابوس می‌بینم. همیشه یک جور است. خواب می‌بینم دیر به سر جلسه رسیده‌ام، ولی یادم رفته خودکارهایم را با خودم بیاورم. با کلی التماس استادم را راضی می‌کنم که برگردم و خودکارهایم را بیاورم. «به‌خدا زود برمی‌گردم استاد! خونه‌ام همین‌جاست!» قبل از اینکه راضی شود از پله‌ها می‌روم پایین، یعنی سُر می‌خورم،از چهارده، پانزده پله می‌پرم. می‌دوم، از دانشکده می‌آیم بیرون. ولی به اولین خیابانی که می‌رسم، خیابان خانه‌یمان تو شهر خودم هست. مهم نیست! این‌جا توی کشوی پایین میز تحریرم یک جامدادی پر از خودکار آبی دارم! کسی خانه نیست،از حیاط تا اتاقم را پریده‌ام. دو تا خودکار برمی‌دارم. بیرون دروازه‌ی خانه هستم.باید بدوم. می‌دوم. خیلی تند، ولی پیش نمی‌روم. وحشت کرده‌ام. هرچه می‌روم، از نیم متری در خانه دورتر نمی‌شوم! هوا تاریک شده، می‌دانم امتحان تمام شده، صدای نفس‌هایم را می‌شنوم…. بیدار می‌شوم، ساعت شش صبح است. باید بلند شوم. خسته‌ام…

آب، فراوان‌ترین مایع و به‌جرات مهم‌ترین مایعی است که روی زمین وجود دارد؛ اما اهمیت آن به پدیده‌های زیستی منحصر نمی‌شود. ویژگی‌های فیزیکی آب در مقایسه با دیگر مواد روی زمین، بی‌نظیر است.

همانطور که می دانید، چند روز پیش تبلت جدید اپل با نام اپل آی پد (Apple iPad) توسط این کمپانی معرفی شد و وبلاگ ها و وب سایت های زیادی در این مورد مطلب نوشتند. در ادامه جهت ارائه اطلاعات بیشتر در مورد این محصول، پرسش های معمولی را که ممکن است در مورد این محصول وجود داشته باشد را به صورت خلاصه و کوتاه پاسخ داده ایم تا کاربران، بیشتر با آن آشنا شوند.